Τι έχει λοιπόν αξία μεγαλύτερη όταν ένας απλός άνθρωπος τρέχει ένα μαραθώνιο; Ο τερματισμός είναι η συμπύκνωση μιας ολόκληρης φιλοσοφίας. Μέσα από την επιμονή να περάσει ένας δρομέας τη γραμμή του τερματισμού, αναδεικνύεται το πάθος για τη κατάκτηση προσωπικών στόχων, η επιθυμία να τιμηθεί η προσπάθεια και τα εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα προπόνησης που πλαισιώνουν έναν αγώνα. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό.
Ειδικά σε μία εποχή όπου η τύχη και η κακώς εννοούμενη καπατσοσύνη έχουν αντικαταστήσει την ικανότητα και την εργατικότητα σαν προσόντα.
Δεν σταματάμε λοιπόν. Όσο αντέχουν τα πόδια μας, όσο το κορμί μας στηρίζει την προσπάθειά μας, όσο δεν παραβιάζονται τα όρια που μας χωρίζουν από την αυτοκαταστροφή, η καρδιά πειθαρχεί μυαλό και σώμα και κρατά τον πήχη στο σωστό ύψος: ψηλά!

https://www.runnersworld.com/news/a19850055/katherine-beiers-boston-marathon/