Η άρνηση του δεδομένου
Ότι η χώρα μας φέρει βαθιά χωμένα στο DNA της σύνδρομα, το γνωρίζουμε. Δύο σχεδόν αιώνες μετά την απελευθέρωσή της, ακόμη υπάρχουν φωνές που αναζητούν επαναστατική ταυτότητα και ταμπέλα σε κάθε τι που κάνουμε. Για πολλούς φαντάζει άγνωστο το γιατί, για κάποιους είναι δεδομένο. Η αλήθεια βέβαια, δεν μπορεί να είναι μία και κοινή όσο το εφαλτήριο για να την κατακτήσουμε έχει δεξιό ή αριστερό πρόσημο. Είναι ένα ακόμη κατάλοιπο της ιστορίας, η οποία στην Ελλάδα είναι μεν μακραίωνη, γιατί δίνει δεύτερες ευκαιρίες. Στην Αριστερά έδωσε την δεύτερη ευκαιρία του εξαγνισμού των κριμάτων του εμφυλίου πολέμου όταν αιματοκύλησε την Ελλάδα. Στην Δεξιά δίνει ευκαιρία να συνέλθει από την αυτοκαταστροφική μανία της που οδηγεί σε αδιέξοδα, τα οποία λανθασμένα τείνει να τα λύσει η Αριστερά. Σε κάθε περίπτωση αυτές οι δεύτερες ευκαιρίες, δίνουν χρώμα στα γυαλιά της εθελούσιας τυφλότητας που ο κάθε Έλληνας χρησιμοποιεί στην πολιτική σκοπιά του. Όμως μέσα από όλες αυτές τις διαδικασίες...